რა პრინციპით მუშაობს ავტომატური გალღობის ვიტრინა?

კომერციული ვიტრინები, როგორც წესი, გამოიყენება საკვები პროდუქტების, როგორიცაა პური, ნამცხვრები, ცომეული და სასმელები, საჩვენებლად და შესანახად. ისინი აუცილებელი ინსტრუმენტებია მაღაზიებისთვის, საცხობებისთვის და ყავის მაღაზიებისთვის. ბუნებრივია, ვიტრინებს ხშირად აწყდებიან ისეთი პრობლემები, როგორიცაა ყინვის დაგროვება. ამიტომ, ავტომატური გალღობის ფუნქცია უზრუნველყოფს მოხერხებულობას და გამორიცხავს ხელით გალღობის უსიამოვნებას.

ავტომატური გალღობის ძირითადი ლოგიკა: „დროით განსაზღვრული + ტემპერატურის კონტროლი“ ორმაგი უსაფრთხოების ტრიგერი

საგამოფენო კარადებში ავტომატური გალღობა არსებითად გულისხმობს „ინტელექტუალური გადამრთველის“ დაყენებას „გლაზურის → გალღობის“ ციკლისთვის:

ტაიმერის ტრიგერი: შიდა ტაიმერი (როგორც წესი, დაყენებულია 8-12 საათიანი ინტერვალებით) ააქტიურებს გალღობას წინასწარ განსაზღვრულ დროს - მაგალითად, დილის 2 საათზე (როდესაც ფეხით მოსიარულეთა მოძრაობა მინიმალურია) - რათა თავიდან აიცილოს ტემპერატურის რყევები პიკის საათებში, რამაც შეიძლება საფრთხე შეუქმნას საკვების შენახვას.

ტემპერატურისადმი მგრძნობიარე ტრიგერი: აორთქლების მახლობლად დამონტაჟებული „გალღობის თერმოსტატი“ აიძულებს გალღობას, როდესაც ყინვის დაგროვება აორთქლების ტემპერატურას დაახლოებით -14°C-მდე ამცირებს (ტაიმერის გაუმართაობის შემთხვევაში ყინვის ზედმეტი დაგროვების თავიდან ასაცილებლად).

გალღობის პროცესი: მაცივრის ბირთვზე „ცხელი პირსახოცის“ დადება

ვიტრინების მაცივრის ბირთვი „აორთქლებაა“. ყინვა სითბოს გაფრქვევის ხვრელებს ახშობს, რაც გაგრილების ეფექტურობის ვარდნას იწვევს — ავტომატური გალღობა კონკრეტულად ამ ეტაპს აგვარებს:

გალღობის გააქტიურების შემდეგ, გალღობის გამათბობელი (როგორც წესი, აორთქლებაზე მიერთებული გამათბობელი მავთულები) აქტიურდება, ნელ-ნელა აწევს ტემპერატურას (უეცარი გაცხელების გარეშე);

ყინვის ფენა წყალში დნება და აორთქლების სადრენაჟე არხებით გაედინება;

როდესაც აორთქლების ტემპერატურა დაახლოებით 5°C-ს დაუბრუნდება (ყინვის უმეტესი ნაწილი დნება), თერმოსტატი გამათბობელს წყვეტს დენის მიწოდებას და გაგრილების სისტემა ხელახლა ჩაირთვება.

გადამწყვეტი ფინალი: „გაქრობის“ გალღობის წყლის საიდუმლო

ხელით გალღობის ყველაზე დამღლელი ნაწილია „ყინულის გახეხვა მხოლოდ წყლის გასაწმენდად“. კომერციული ვიტრინები ამ ეტაპს ავტომატური გალღობით გამორიცხავენ: გამდნარი წყალი კაბინეტის ძირში არსებულ აორთქლების უჯრაში ჩაედინება. ეს უჯრა ან დაბალი სიმძლავრის გამაცხელებელ ელემენტს შეიცავს, ან პირდაპირ კომპრესორისკენაა მიმაგრებული (მისი ნარჩენი სითბოს გამოყენებით), ნელ-ნელა აორთქლებს წყალს ორთქლად, რომელიც გარეთ გადის — — რაც გამორიცხავს წყლის ხელით გადინებას და ხელს უშლის კაბინეტში უმოქმედო, უსიამოვნო სუნის მქონე წყლის დაგროვებას.

კომერციული ვიტრინების „სპეციალიზებული ოპტიმიზაცია“: რით განსხვავდებიან ისინი სახლის მაცივრებისგან სახლის მაცივრები იშვიათად იხსნება, ამიტომ ყინვა ნელა გროვდება. თუმცა, ვიტრინების კარები მუდმივად იღება (განსაკუთრებით მაღაზიებში), რაც იწვევს ყინვის 2-3-ჯერ უფრო სწრაფად დაგროვებას, ვიდრე სახლის მაცივრებში. სწორედ ამიტომ, მათი ავტომატური გალღობა მოიცავს შემდეგ დამატებით დეტალებს:

გალღობის უფრო მაღალი გათბობის სიმძლავრე (კონტროლირებადი ხანგრძლივობით) ხელს უშლის ყინვის არასრულად მოცილებას;

გალღობის შემდგომი ვენტილაციის სისტემები სწრაფად ასტაბილურებს შიდა ტემპერატურას;

აორთქლებლებს აქვთ „წყლის დაგროვების საწინააღმდეგო დიზაინი“, რათა თავიდან აიცილონ გალღობილი წყლის ხელახლა გაყინვა გამაგრილებელ კომპონენტებზე.

მარტივად რომ ვთქვათ, ავტომატური გალღობის ვიტრინების პრინციპი გულისხმობს „დროის + ტემპერატურის კონტროლის“ გამოყენებას გალღობის ციკლების ზუსტად სამართავად და „გათბობის + აორთქლების“ გამოყენებას ყინვისა და წყლის დასამუშავებლად, რაც მაღაზიის მეპატრონის „ხელით შრომას“ მანქანის „ავტომატიზირებულ ამოცანად“ აქცევს.