Jaka jest ogólna grubość warstwy izolacyjnej w zamrażarce do lodów?

Znajomi prowadzący sklepy z deserami lub sklepy osiedlowe prawdopodobnie zetknęli się z tą zagadkową sytuacją: dwie zamrażarki do lodów ustawione na -18°C mogą zużywać 5 kWh energii elektrycznej dziennie, podczas gdy inna zużywa 10 kWh. Świeżo przygotowane lody zachowują gładką konsystencję w niektórych zamrażarkach, ale w innych stale pokrywają się szronem i twardnieją. Prawda jest taka, że ​​grubość warstwy izolacyjnej dyskretnie decyduje o końcowym efekcie.

Wiele osób zakłada, że ​​„grubsza izolacja zawsze jest lepsza”, ale weterani branży wiedzą, że niewłaściwa grubość izolacji albo marnuje energię i pieniądze, albo zabiera miejsce w magazynie.

I. Grubość izolacji głównego nurtu mieści się w zakresie 50–100 mm, dostosowana do konkretnych scenariuszy

Nie ma potrzeby szukania w nieskończoność – zakres grubości izolacji rdzenia dla szafek na lody mieści się w przedziale 50–100 mm. Nie jest to jednak wartość stała. Różne scenariusze użytkowania i wymagania temperaturowe wymagają zupełnie innych grubości.

Uwaga: Przechowywanie lodów wymaga surowszych standardów izolacji. Jak wskazują liczni specjaliści z branży chłodniczej na platformach takich jak Douyin, przechowywanie lodów w temperaturach od -22°C do -25°C wymaga warstw izolacji o grubości co najmniej 15 cm (150 mm) dla optymalnej efektywności energetycznej. Chociaż chłodziarki do lodów nie wymagają takiej grubości, modele o ultraniskiej temperaturze nigdy nie powinny mieć grubości poniżej 100 mm.

II. Te 4 czynniki są kluczowe dla skuteczności izolacji

Wiele firm koncentruje się wyłącznie na grubości podczas zakupu, pomijając ważniejsze czynniki. „Zdolność panelu do zatrzymywania ciepła” w rzeczywistości zależy od łącznego wpływu grubości, materiału, procesu produkcyjnego i struktury – samo zwiększenie grubości nie zawsze jest skuteczne.

1. Większe różnice temperatur wymagają grubszych paneli

Podstawową funkcją izolacji jest blokowanie wymiany ciepła między wnętrzem a otoczeniem. Większa różnica temperatur wymaga większej grubości. Na przykład, w temperaturze wewnętrznej 25°C, gablota na lody o temperaturze -18°C wymaga 70 mm grubości. Natomiast w przypadku umieszczenia jej w stoisku na zewnątrz o temperaturze 38°C, utrzymanie tej samej temperatury wymaga zwiększenia grubości do ponad 90 mm. To jak noszenie kurtki puchowej zimą: grubsza kurtka jest potrzebna w regionach północnych przy temperaturze -20°C, a cieńsza w regionach południowych przy 5°C.

2. Pianka poliuretanowa głównego nurtu: gęstość ma większe znaczenie niż grubość

Prawie wszystkie chłodziarki na lody wykorzystują sztywną izolację z pianki poliuretanowej (PU). Materiał ten charakteryzuje się współczynnikiem zamkniętokomórkowym sięgającym 95% i przewodnością cieplną na poziomie zaledwie 0,018-0,024 W/(m·K), co czyni go „wszechstronnym” materiałem izolacyjnym. Należy jednak pamiętać, że gęstość pianki PU musi wynosić ≥40 kg/m³; w przeciwnym razie, nawet przy odpowiedniej grubości, pustki wewnętrzne będą negatywnie wpływać na izolację. Niektórzy producenci obniżają koszty, stosując piankę o strukturze plastra miodu zamiast pianki litej, co zmniejsza wydajność izolacji o 30%. Nawet przy grubości 80 mm, jej rzeczywista skuteczność jest niższa niż 50 mm wysokiej jakości pianki PU.

3. Grubsza izolacja do częstego otwierania drzwi

Lodziarnie w sklepach spożywczych, otwierane dziesiątki razy dziennie przez klientów, szybko tracą chłód, co wymaga izolacji o 20 mm grubszej niż w przypadku lodówek domowych. Modele zewnętrzne są narażone nie tylko na większe wahania temperatury, ale także na bezpośrednie działanie promieni słonecznych i czynników atmosferycznych, co wymaga dodatkowej izolacji o grubości 10-20 mm. Natomiast lodówki domowe o niskiej częstotliwości otwierania wymagają jedynie 50 mm wysokiej jakości izolacji. Zbyt duża grubość niepotrzebnie zajmuje cenną przestrzeń magazynową.

4. Zapobieganie „efektom mostków termicznych” jest skuteczniejsze niż zagęszczanie

Niektóre lodówki nie utrzymują zimna pomimo odpowiedniej grubości z powodu „mostków termicznych”. Na przykład źle zaprojektowane metalowe wsporniki lub uszczelki drzwi działają jak „otwory w ocieplanym kombinezonie”, umożliwiając bezpośrednią ucieczkę ciepła. To wyjaśnia, dlaczego niektórzy producenci dodają dodatkową izolację na metalowych łączeniach – nawet przy nieco cieńszej izolacji, ich wydajność przewyższa słabo izolowane, grubsze produkty.

III. Wybór odpowiedniej grubości może znacząco obniżyć koszty energii elektrycznej w skali roku

Grubość izolacji ma bezpośredni wpływ na rachunki za prąd. Prosty wzór na przenikanie ciepła wyjaśnia dlaczego: szybkość przenikania ciepła jest odwrotnie proporcjonalna do grubości. Większa grubość utrudnia przenikanie ciepła, zmniejszając potrzebę częstego uruchamiania systemu chłodzenia i naturalnie obniżając zużycie energii.

Rozważmy następujący przykład z życia wzięty: szafka na lody w sklepie spożywczym z izolacją o grubości 70 mm zużywała 8 kWh dziennie. Po wymianie jej na szafkę tego samego modelu o grubości 90 mm dzienne zużycie spadło do 5,5 kWh. Przy stawce komercyjnej 1,2 juana/kWh, roczne oszczędności wynoszą (8-5,5) × 365 × 1,2 = 1095 juanów. Należy jednak pamiętać, że powyżej grubości 100 mm oszczędności energii maleją minimalnie. Na przykład szafka o grubości 120 mm pozwala zaoszczędzić tylko dodatkowe 0,3 kWh dziennie w porównaniu z modelem o grubości 100 mm, a jednocześnie zmniejsza pojemność magazynową o 15%, co czyni ją nieefektywną.

IV. Trzy wskazówki, jak uniknąć „fałszywej grubości” i „słabego wykonania”

Branża zna swoje triki, takie jak etykietowanie grubości 80 mm, a dostarczanie tylko 60 mm, czy spełnianie norm grubości przy użyciu niezadowalających technik spieniania. Oto trzy proste metody kontroli, które pozwolą zidentyfikować te problemy bez użycia specjalistycznych narzędzi:

1. Zważ: Przy tej samej pojemności cięższe jednostki są bardziej niezawodne.

Wysokiej jakości pianka poliuretanowa ma większą gęstość, co naturalnie zwiększa jej wagę. Na przykład, dwie lodówki o pojemności 153 l: model premium może ważyć 62 jin (ok. 14,5 kg), a model niskiej jakości zaledwie 48 jin (ok. 11,7 kg). Ta mniejsza waga prawdopodobnie wskazuje na niewystarczającą gęstość pianki lub jej mniejszą grubość.

2. Sprawdź szczelinę między uszczelką a korpusem szafki

Paski uszczelniające to „klucz pomocniczy” do izolacji. Powinny być sprężyste w dotyku i tworzyć szczelne, bezszczelinowe uszczelnienie obudowy po jej zamknięciu. Wgniecenia lub wybrzuszenia w narożnikach obudowy wskazują na nierównomierne rozłożenie pianki, co może sygnalizować luki w warstwie izolacyjnej.

3. Sprawdź temperaturę powierzchni: Po 2 godzinach pracy na powierzchni obudowy nie powinna być widoczna kondensacja ani nadmierne ciepło.

Po 2 godzinach pracy dotknij zewnętrznej części obudowy. Jeśli pojawi się kondensacja (pocenie) lub będzie ona wyraźnie gorąca w dotyku, oznacza to słabą izolację – albo niewystarczającą grubość, albo problemy z materiałem/produkcją. W normalnych warunkach temperatura powierzchni obudowy powinna być zbliżona do temperatury otoczenia, a jej odczuwalna temperatura powinna być jedynie lekko chłodna.

V. Sprawdź te standardy, aby uniknąć produktów niezgodnych z normami

Legalne chłodziarki do lodów muszą spełniać odpowiednie normy, takie jak GB 4706.1 „Bezpieczeństwo domowych i podobnych urządzeń elektrycznych” i T/CAR 12—2022 „Klasyfikacja, wymagania i warunki testowania zamrażarek do lodów”.

Chociaż normy te nie określają konkretnych grubości, nakładają one jasne wymagania dotyczące izolacji termicznej. Na przykład współczynnik przenikania ciepła (wartość K) musi być wystarczająco niski, aby zapewnić równomierne temperatury wewnętrzne i zgodność z normami efektywności energetycznej.

Przy zakupie poproś sprzedawcę o udostępnienie raportów z testów. Zwróć uwagę na „współczynnik przenikania ciepła” i „gęstość pianki w warstwie izolacyjnej”. Jeśli te dwa parametry spełniają normy, w połączeniu z wcześniej wymienionymi zakresami grubości, w dużej mierze unikniesz pułapek.

Najważniejsze wnioski:Nie wybieraj bezmyślnie grubości izolacji w przypadku gablot na lody. Wybierz 50–70 mm do użytku domowego, 70–90 mm do zastosowań komercyjnych wewnątrz budynków i 90–150 mm do zastosowań zewnętrznych/w bardzo niskich temperaturach. Priorytetem jest gęstość pianki poliuretanowej i proces produkcji, a następnie dostosuj ją do warunków użytkowania. Zapewni to skuteczną izolację bez marnowania miejsca i kosztów energii elektrycznej.